دوستان هم اینطور که میبینید وبلاگو ترکوندم ( آخره تغییرات)
قالب قبلی خیلی درد سر داشت خودشم سیاه بود که برای وبلاگ علمی خیلی مناسب نبود پس بنابراین با همکاری داداشم قالبو کلا عوض کردیم خوشگل شده نه !!!!!
حالا به نظر شما قالب قبلی خوب بود یا اینی که الان است من که از این خوشم میاد ولی برام نظر شما خیلی مهمه هر جوری که شما دوست داشته باشین اونجوری می کنم آخه من متعلق به شما هستم ( آخره تعلق و پاچه خواری ) .
حالا بگذریم از بحث قالب
کم کم داره پائیز میاد من چقدر از پائیز بدم میاد باز درس و مدرسه و کلی مشکلات دیگه تابستون خیلی راحت بودم . نه اینکه بگید بچه تنبلی هستم نه خیلی زرنگم پارسال شاگرد اول دبیرستانمون شدم ولی چه کنم مثل اغلب بچه ها از مدرسه زیاد خوشم نمیاد . دوباره ساعت 6 صبح باید پاشی آماده شی بری مدرسه ، خیلی سخته نه!!!
کم کم داره دوران دانش آموز بودن من به سر میرسه و از امثال خودمو باید سخت برای دانشگاه و کنکور آماده کنم چون قصد دارم حتما حتما حتما دنداپزشکی قبول بشم چون عقش (عشق) من این رشتس و به کمتر این رضایت نمیدم باید رتبم دو و حداکثر سه رقمی باشه ، ولی دوستام میگن هنوز زوده که برای کنکور درس بخونم آخه هنوز سال دوم دبیرستانم ، ولی به نظر من اهداف بزرگ اراده بزرگ میخواد و خیلی باید براش تلاش کرد ، انشاالله که قبول میشم ، کلا خانواده من همشون تحصیل کرده هستن برادر بزرگم دکترا داره و پزشکه خواهر بزرگم لیسناس داره و دبیره ( شاید امسال معلم خودمم بشه) اون یکی خواهرم هم امسال قبول شد کارشناسی ارشد دانشگاه تهران ، اون یکی برادرم ساله دوم دانشگاهه ، چه خانواده پر جمعیت و تحصیل کرده ای کیف کردم ، حالا اگه من زیر دکترا قبول بشم خیلی افتضاح میشه ! در ضمن رشتم تجربیه ( رشته خانوادگی).
ما کلا خانواده باهوشی هستیم یعنی زیاد درس نمی خونیم ولی چون ضریب هوشی (IQ) بالاست همیشه مطالبو زود میگیریم و درکش برامون راحت تره از این لحاظ به مامانمون رفتیم چون مامانم محاله یه چیزی رو بگیره و یادش بره ( الهی قربون مامان گلم بشم).
اقتصاد هیدروژنی نوید میدهد که براساس توانایی تولید و ذخیره مقادیر زیاد یک عنصر سوختی غیرآلوده کننده، وابستگی به منابع انرژی غیرقابل تجدید مانند سوختهای فسیلی را کاهش میدهد. به گزارش ساینتیفیک امریکن نتایج آزمایشات انجام شده بر یک کاتالیست جدید نشان میدهد که این کاتالیست را میتوان برای به دست آوردن هیدروژن از آب به کار برد بدون آن که نیاز به شرایط واکنشی سخت باشد. محققان میگویند کاتالیستی را کشف کردهاند که میتواند مقادیری هیدروژن را بدون نیاز به حرارتهای بسیار پایین یا فشار بالا تولید نماید. این گروه تحقیقاتی در ابتدا در جستجوی یک روش برای تبدیل مواد شیمیایی به نام اورگانو سیلانها به سیلانولها، ارگانوسیلانها را در حضور کمپلکس رنیوم (کاتالیست) در دما و فشار محدود با آب مخلوط کردند. پس از یک ساعت واکنش منجر به تولید گاز هیدروژن به علاوه سیلانولها شد. در این روش نسبت به آب بکار رفته مقدار زیادی هیدروژن تولید میشود. اما سوال مهم این است که آیا تولید سوختهای ارگانوسیلان در مقادیری که برای تامین سوخت جهانی مملو از خودرو لازم است، از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه است یا خیر. یک مانع بزرگ در این فرآیند، هزینه زیاد مربوط به مواد آغازگر ارگانوسیلان است. اما اگر محصول جانبی سیلیکون را بتوان فروخت یا به طور موثر بازیافت نمود، روش جدید از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه خواهد بود. به هر حال به گفته دانشمندان نتایج فوق، فرضیه اولیهای هستند که نیازمند آزمایشات و تحقیقات بیشتر است پیش از آن که برای استفاده گسترده در نظر گرفته شوند.
دانشمندان دانشگاه شیکاگو میگویند مغز انسان احتمالا هنوز هم در حال تکامل است و تا به حال نیز این گونه بوده است. به گزارش مدیکال نیوز، به گفته دانشمندان دو ژن اندازه مغز را تعیین و کنترل میکنند. این ژنها میکروسفالین و آ.اس.پی.ام، نام دارند. به نظر میرسد ژنهای فوق مدلهای پیشرفته و جدیدی از خودشان را ایجاد میکنند و باعث میشوند مغز به طریقی که عملکرد آن افزایش یابد، جهش (نمو) پیدا کند. براساس اظهارنظر دانشمندان حدود 37 هزار سال پیش یک واریان ژن میکروسفالین پدیدار شد. این امر تصادفی نیست که این دوران با ظهور هنر، موسیقی و ابزار ساخت دست انسان منطبق شده است. جهش ژن آ.اس.پی.ام تقریبا 600 هزار سال پیش رخ داده است و باز هم در همین دوره بود که انسان نوشتن، کشاورزی و ایجاد نواحی شهری را آغاز کرد. طبق این مطالعات واریانهای دو ژن فوق بیشتر در میان اروپاییها، نژاد اروپایی و مردم آسیای جنوبی وجود دارد.
دانشمندان با کشف نحوه جذب آهن گوشت در روده ، درمان جدیدی برای کم خونی ناشی از فقر آهن یافتند.پژوهشگران انگلیسی پروتئین مهمی را یافتند که این فرآیند را در موش کنترل می کند.
جهش در این پروتئین می تواند بر توانایی جذب آهن تاثیر بگذارد. این کشف راه را برای درمان های جدید این بیماری هموار خواهد کرد. تاکنون نحوه جذب آهن در روده مشخص نبود. محققان با مطالعه موشهای مبتلا به کم خونی ، پروتئین HCP-1 را کشف کردند و دریافتند این پروتئین در بخش اول روده یعنی اثنی عشر فعال است.
این پروتئین در واکنش به تغییرات ذخایر آهن بدن در دیواره روده تغییر مکان می دهد تا سلولها بتوانند مقدار آهن کمتر یا بیشتری را جذب کنند. با کشف این پروتئین می توان داروهای ترکیبی آهن تهیه کرد که راحت تر جذب می شوند. این کشف نویدبخش درمانی برای اختلال ژنتیکی homochromatosis خواهد بود که باعث جذب بیش از حد آهن غذا می شود.
محققان برای اولین بار نشان دادهاند که فکر کردن درباره این که دارو، درد را دور میکند، مغز را تحریک به رهاسازی مسکنهای طبیعی خودش میسازد. گرچه این تاثیر پلاسبو (ماده بیاثر) بر درد مدتهاست مردود شمرده شده، دانشمندان اخیرا فعالیت خاصی را در مراکز مغزی مربوط به درد پس از به کار بردن درمانهای ساختگی و غیرواقعی، مورد توجه قرار دادهاند. به گزارش مدیکال نیوز، یک مطالعه جدید شیمی مغز که پلاسبوی مربوط به درد ایجاد شده را مورد بررسی قرار داده است. محققان دانشگاه میشیگان 140 مرد جوان داوطلب را انتخاب کرده و پزشکان یک محلول نمکی غلیظ شده را برای القای درد به عضله فک آنها تزریق کرده و مغز آنها را اسکن کردند. تزریقات همزمان با انجام اسکن از طریق توموگرافی انجام شد طی جلسه اول به داوطلبان گفته شد دارو دریافت کنند (که در واقع پلاسبو بود) تا دردشان کاهش یابد. زمانی که به شرکتکنندگان گفته شد آماده خوردن دارو باشند و در عوض پلاسبو به آنها داده شد، افزایش را در فعالیت سیستمهای اوپوئید اندوجنوس نشان دادند. این سیستم به طور طبیعی برای توقف یا کند کردن انتقال سیگنالهای درد از یک سلول عصبی به سلول بعدی عمل میکند، و نیز با موادی همچون هروئین، مورفین؛ متادون و بیحسکنندههای مختلف واکنش نشان میدهد. به گفته یکی از محققان دستاندرکار این تحقیق این ضربه جدی دیگری بر این عقیده وارد میکند که اثر پلاسبو کاملا روحی روانی است. وی میگوید بدین ترتیب ما دریافتیم که سیستم اندورفین در نواحی از مغز که مربوط به درد است فعال شدند و این فعالیت با آگاه ساختن افراد از این که داروی تخفیف دهنده درد به آنها داده شده افزایش یافت. سپس داوطلبان گزارش کردند که درد آنها کاهش یافته است. در اینجا ارتباط ذهن با بدن کاملا روشن است. طی اسکن هر 15 ثانیه یک بار از بیماران درباره شدت احساس درد در مقیاس 100 سوال میشد. همچنین محققان سوالاتی درباره خلق، احساسات و دیگر جزییات طی اسکن پرسیدند. علاوه بر این محققان بدون آگاه ساختن شرکتکنندگان، میزان درد آنها را افزایش دادند. آنها به تدریج بر میزان محلول نمکی تزریقی به عضله فک افزودند در حالی که اسکن نیز انجام میشد، در حالی که تحمل تزریقات تقریبا یکسان باقی ماند. این امر نشاندهنده یک کاهش در حساسیت به درد بود که شرکتکنندگان از آن بیاطلاع بودند. نتایج فوق ممکن است توضیحی بر این مطلب باشد که بسیاری از افراد میگویند درمانهایی اثر تسکیندهنده بر آنان دارد که هیچ عملکرد فیزیولوژیکی بر علیه بیماری ندارند و از درمان روانشناختی بیشتر بهره میبرند. به هر حال به دلیل آن که این تحقیق در مردان سالم انجام گرفته مطالعه بیشتری مورد نیاز است تا تعیین کند که آیا همان راههای شیمیایی در زنان و افرادی که از بیماریهای مختلف رنج میبرند، موثر خواهند بود یا خیر. دلیل آن که محققان مردان سالم را انتخاب کردند این بود که در زنان و افراد بیمار، اختلالات خلقی، نوسانات هورمونی و دیگر شرایط سیستم اندورفین را تحت تاثیر قرار میدهد.